LIFE

Kerstmis in Spanje – onbewuste eigen tradities

Kerstmis vieren we in Spanje dit jaar. Ik was de eerste die ermee instemde. Natuuuuurlijk doen we dat, Sergio heeft zijn hele familie nog en aangezien mama en ik het altijd samen vieren, dacht ik direct: nou mama naar Spanje, opgelost!

Dat was ook nog een gedoeteke aangezien mijn moeder dit jaar ziekte en narigheid heeft overleeft en in februari dus niet wist of ze Kerstmis überhaupt wel zou halen. Ja, dat was slikken.

Maar mooi wel dus, sterk brokkie vrouw is ze. Die is gelukkig niet voor één, of nou ja, twee, gat(en) te vangen.

Goed, Kerst in Spanje dus. In november boekten we de spotgoedkope tickets van Eindhoven naar Barna en stond het vast: weekje in Barcelona en dan op Kerstavond, vanavond dus, naar de geboorteplaats van mijn vriend.

Nu zie ik mezelf als vrij flexibel persoon, maar zo’n dag of 4 gelee besefte ik me toch ineens dat mama en ik dit jaar Kerst niet in NL zijn en dat voelde ineens heel gek.

Haha, spuit 11 komt ook weer ergens achter.

Gewenning

Ben het stiekem zo gewend om met Kerst naar Schaijk te gaan. Ik klaag altijd steen en been, omdat er geen reet te doen is. Terwijl, in vergelijking met de bedrijvigheid in Berlijn waar ik de laatste 4 jaar woonde, ik die rust stiekem eigenlijk ook heel fijn vond. Ik bedoel; het enige voor mij interessante in Schaijk is kijken wat modewinkel Manders heeft hangen en wat conceptstore Snuf and Shoe heeft staan.

Rustig an, niet te wild

Een trippie naar Appie Heijn doe ik nu, in tegenstelling tot toen ik er woonde, ook graag. Tja, we hebben geen AH in Duitsland en Spanje, hè. Je waardeert iets meer als het niet meer vanzelfsprekend is.

Verder hebben we dan altijd nog een vast tripje naar Oss, specifiek naar Deuxieme Chance om te kijken wat Sandra heeft hangen. Als ik daar mijn tweede kans designer-slag heb geslagen, nestelden mama en ik ons nog een aantal dagen in huis. Kerstmis was natuurlijk lekker eten en drinken, maar daar hoeft het bij ons geen Kerstmis voor te zijn (geluksballen zijn we!)

Kerst in Schaijk was uitslapen of juist vroeg eruit en eerst de radio aan voor de Top2000. Vervolgens koffie en een broodje en met mijn joggings op de bank. ‘s Middags doen waar we zin in hadden en als het donker werd, series en films kijken op de bank. All you need is love, The Sound of Music, Annie, Love Actually, Home Alone, de hele rambam komt altijd voorbij.

Help! Geen All you need?

Ineens kwam bij mij vandaag het besef dat vanavond er heel anders uit zou gaan zien. Het idee dat we vanavond All You Need Is Love (hoe afgezaagd) niet zien, is gek voor mij. Dan kom ik er ineens achter hoe dingen traditie zijn geworden. Geen Sound of Music, The Holiday of Home Alone deze Kerst, want dan zitten we aan de lunch bij Sergio zijn familie.

Supergezellig, kijk er echt naar uit, maar dat besef ineens dat dingen nu anders gaan doet me beseffen hoe ik dingen als vanzelfsprekend zie. En dat ik wellicht ietwat minder flexibel ben dan ik dacht.

Nieuwe tradities maken

Echt, begrijp me niet verkeerd. Ik ben enorm gelukkig met Sergio als niet meer zo’n nieuwe liefde, de extra grote familie die ik erbij heb gekregen, ook al spreken we elkaars taal niet, de warmte en liefde is voelbaar.

En het allergelukkigst ben ik nog wel dat mijn moeder Kerst met ons mee kan vieren. Maar stiekem was mijn systeem een beetje door de war in deze tweede helft van de maand.

Enfin, die Top2000 is live te luisteren en schalt nu de hele dag door onze Sonos. Die All you need is Love kerstspecial is vast ergens online op te snorren en die films, daar komen we ook wel aan.

Het is allemaal zo lekker vertrouwd hè, om terug te grijpen op het oude. Stiekem heel erg fijn in een omgeving die totaal nieuw is. Wij beginnen dus “derde kerstdag” maar aan de series en afleveringen die ik gemist heb, in Barcelona.

Nu op naar Kerstavond!

Heerlijk.

Loading Likes...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *