Als je in Barcelona woont, maar geen Spaans spreekt

O jongens, hoe hard ik toch dacht dat eenmaal in Spanje dat Spaans echt wel ging komen hoor. Dan zou ik er gewoon elke dag even voor gaan zitten en ik zou tenslotte overal om me heen de taal horen en lezen dus dat zou wel loslopen.

Nee dus.

Realiteit is dat we nu onze 4e week Barcelona ingaan en ik nog geen woord heb gestudeerd. Talloze apps en websites waar je spaans kan oefenen, een native speaker als vriend waarmee ik iedere dag zou kunnen oefenen, maar ik doe het gewoon niet.

Pure luiheid, gemakzucht, omdat we samen toch Engels spreken? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het na alle stress en hectiek van Berlijn naar Barcelona minder energie vergt om filmpjes op YouTube te kijken of een serie op Netflix. Om Spaans te lezen, radio te luisteren of een serie te kijken moet ik nog teveel moeite doen en het voelt gewoon allemaal nog even als teveel.

Terwijl ik me dan wel weer klein en oncomfortabel voel als we bij zijn familie op bezoek gaan. Hallo ongemakkelijk tijdens Kerst! Of iets doen met Spaanse mensen die on my behalf Engels met me spreken. Dán wil ik Spaans spreken, want je wilt niet degene zijn waaraan iedereen zich aanpast.

Zoveel dingen die ik ze zou willen vertellen, ik ben nu eenmaal praatgraag, maar zij spreken allemaal geen Engels. Misschien is dat het onderbewust wel? Als andere mensen geen moeite doen, waarom zou ik het dan doen? Meest kinderachtige gedachte ooit en het slaat nergens op. Bovendien brengt het me nergens.

Want het is voor MIJ dat ik Spaans leer. Ik kan de familie van mijn vriend wel kussen als er één woordje Engels uitkomt (want zij voelen wat ik voel, zij willen ook praten!).

Mijn moeder is hier nu sinds een week en we gaan samen de Spaanse Kerst in. Ook zij heeft zaterdag de vuurdoop gehad en kan zich helemaal in mijn gevoel vinden. Vreselijk om je te voelen alsof je, je stem kwijt bent.

Maar het is even niet anders. Je leert een taal niet binnen een week. En zo blijft er nog uitdaging en lering in het spel – ook wel zo prettig.

Conclusie is dat ik het mezelf gewoon veel te moeilijk maak. Ik ben over het algemeen ook veel te streng voor mezelf. Wellicht moet ik mezelf eens van die beklemmende gedachten verlossen.

Dat ik moet Spaans leren anders ben ik niet goed genoeg verhaal in mijn hoofd. Dan komt het vanzelf en kan ik me straks niet meer voorstellen dat ik dit stukkie schreef.

Loading Likes...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *