Dat muziek de kracht van nostalgie en emotie bezit, was al bekend. Althans, bij mij, ik schrijf niet voor niets zoveel over muziek. Muziek is eigenlijk net als parfum. Jij denkt nu: huh parfum? Je hebt het over muziek? Ja, het is weer tijd voor nieuwe parfum, dus dat staat vandaag op de to-do list en ik vind ze mooi samengaan. Beide hebben de kracht om je mee te voeren naar een ander moment. Ze hebben de power (Snap!) om herinneringen op te roepen, de kracht van associatie. Zo herinner ik me het parfum van mijn eerste vriendje nog. En over hem gesproken, schreef ik nog een stuk over. Maar laat ik snel doorgaan naar de 2 liedjes die me direct terug de tijd intrekken.
De kracht van de Postbank associatie
Wel geinig als ik erover nadenk. Destijds vond ik het helemaal niet geinig, maar het effect is apart. Het parfum van eerste vriend bijvoorbeeld, dat wilde ik ook een tijdje niet meer zien of ruiken. Net als dat ik liedjes, die me aan hem deden denken, een tijdje niet meer wilde horen. De hele playlist zat in de boycot. Artiesten en liedjes riepen verdriet op. Die had ik dan ergens met hem gehoord en waren, toen het uit was, off limits. Kunnen die artiesten ook niets aan doen, maar zo gaat dat. Is dat herkenbaar?
Gisteren tijdens het programma B&B vol Liefde klonk er een lied op de achtergrond. Sowieso ben ik de laatste twee seizoenen heel blij met de ‘muziekredactie’ van het programma, want er klinken nogal eens ’80s (en zelfs Bassie en Adriaan). Nu moest ik dezelfde aflevering 4x terugspoelen, omdat dochterlief aandacht wilde, maar hey: ik eet B&B Vol Liefde nog net niet op, dus het was geen straf het nog een keer te kijken.
Hoe dan ook: ik hoorde de klanken, en hield net op tijd (BS, want ik kan terugspoelen ;)) mijn telefoon in de lucht met Shazam. En daar stond het: Demis Roussos – Forever and ever (1973). Hoe ik toch wilde dat er een wat meer exotische naam tevoorschijn zou komen! Gek eigenlijk, want Demis is nogal exotisch met zijn Egyptisch/Griekse achtergrond. Ga je het veel exotischer krijgen? Grappig commentaar dus van mezelf. Anyhow, Demis is nu niet bepaald iemand wiens repertoire ik elke dag hoor, of uit mezelf aanzwengel. On the contrary, but there he was in all his glory.
2 liedjes die me direct terug de tijd intrekken!
‘Forever and ever’ is absoluut een lied der nostalgie. Een liedje wat me meteen terugtrekt naar de jaren 90 waarin ik met mijn ouders op vakantie ging. Dat is precies twee keer gebeurd in het buitenland, en allebei in Spanje. Het liedje paste erg goed bij de sfeer. Ik gok bij de ambiance van het avondentertainment in de hotels (moet hier zelf hardop om lachen). Van die afgezaagde, liedjes? Ja is toch zo. Ik heb geen actieve herinneringen van dansende ouders op vakantie (wel één keer in de huiskamer op Julio Iglesias, wat ik volgens mij nog aanspoorde), maar dit lied trekt me met ferme kracht terug de jaren 90 in.
Net als de volgende, en deze komt wat dichterbij huis: Milonga van Julio Iglesias (1992). Hier thuis ontstonden vraagtekens, omdat ‘Milonga’ Argentijns schijnt te zijn? Weet ik veel, voor mij is het sentiment y está. Zit me du moment te bedenken of er nog meer liedjes zijn die qua sentiment Roussos en Iglesias raken, maar het zegt genoeg dat deze twee ’top of mind’ zijn. Ja, met Iglesias heb ik definitief meer. Mijn ouders, vooral mama volgens mij, waren gek op zijn muziek. Mama ging in Rotterdam nog naar zijn concert in de ’90s (hij treedt niet meer op) en we hadden zijn ‘Greatest Hits’ liggen.
Die ligt ondertussen bij mij in Spanje (waar ik woon, daarom komt Julio dichterbij huis), ging uiteraard mee toen ik het huis verkocht. Bovendien deed Julio Iglesias me altijd aan papa denken. Zoiets moet je in Spanje niet te hard zeggen, want Julio zong niet voor niets ‘To all the girls I have loved before’. Man staat erom bekend nogal huisgehouden te hebben, dus hij heeft aardig wat kinderen.