Sometimes you are better off dead, there is a gun in your hand, it’s pointing at your head
pet shop boys – west end girls (1984)
Ja, deze hit uit 1984 van The Pet Shop Boys begint uitermate gezellig. Ik heb ook werkelijk geen idee waar en hoe ik dit nummer ontdekt heb, maar sinds dat moment is het één van mijn favoriete nummers. Niet omdat ik me zo enorm kan vinden in de lyrics, maar het is vooral de melodie, de mysterieuze sfeer, de synthesizers. Die sfeer, jongens, die sfeer. En laat H&M het lied nu ook inzetten in hun nieuwste wintercampagne. Mijn muzikale hart is blij! Laat me je meenemen in: Met ‘West End girls’ terug naar mijn jaren in Berlijn.
Die sfeer, dit nummer is voor mij puur Berlijn. Van 2014 tot en met 2018 woonde ik in de stad waar mijn hart me naartoe leidde, en in de periode van dit nummer betrok ik mijn tweede kamer. Mijn kamer bevond zich in de Stephanstrasse in Westhafen (wijk Moabit). Destijds had ik geen idee van de Berlijnse wijken en vond ik het helemaal prima dat ik zó snel en fijn een nieuwe kamer had gevonden.
Ik kwam naar Berlijn in juli 2014 en woonde tijdens mijn eerste maand in een studentenhuis. Op 10m2 mét mijn hond (die er eigenlijk niet mocht zitten). Degene die daar tijdens zijn Erasmus-uitwisseling woonde, wilde een maand reizen voordat hij terugkeerde naar Nederland en zocht een huurder voor die maand. Exact het juiste moment en binnen een dag was het voor zijn kont.
Met ‘West End girls’ terug naar mijn jaren in Berlijn.
Maar goed, na die maand moest ik eruit en verhuisde ik (kamer gevonden via Facebook) naar Moabit. Was ook grappig: ik zag die kamer op Facebook staan, met al reacties eronder, maar daarop had de verhuurder nog niet gereageerd. Ik kende die hele jongen niet (hi, Bertus!), maar heb ‘m een privé-bericht gestuurd dat ik ook een kamer zocht en of ik langs kon komen. Vond het wat sneaky, maar we kennen het gezegde ‘brutale mensen hebben de halve wereld’. Ik had een kamer nodig en tja, alsof iemand anders rekening met mij hield in zo’n situatie? Go for it en zo woonde ik al snel in Moabit (en dat rijmt!)
Ik vond de kamer heerlijk. Het was al gemeubileerd, maar ik mocht alles zo doen hoe ik het wilde. Daar is echt een beetje mijn leven in Berlijn begonnen. Ik zat er voor onbepaalde tijd met Luci (mijn mopshond) en was trots op mezelf. Ik had een kamer en een nieuwe baan. Hatsa! Van mijn kamer naar het openbaar vervoer, was echter een iets minder gezellige weg.
Geef me een synthesizer en ik ben blij!
Mijn straat was heel prima, maar als ik aan het einde daarvan naar rechts moest richting het station, werd het aardig groeselig. Helemaal in het donker. Ik herinner me nog wat tuintjes met kaboutertjes erin, schemerlampjes en ouwe gordijntjes met smoezelige raampjes. Er zat daar ook een beetje shabby supermarkt, en ja – het was niet het meest prettige. Maar goed, dat gebied is ook niet het mooiste van Berlijn. Het is industriegebied met een grote woonwijk ernaast.
Door die straat liep ik dan dus elke dag, de brug op die je een breed uitzicht gaf over Berlijn en dan maakte dat creepy gevoel wat ik van onderaan de trap kreeg, plaats voor een heel machtig gevoel: ik woon in Berlijn!! I friggin’ did it.
Mama Appelsapje!
Zodra die synthesizer van ‘West End Girls’ klinkt, sta ik weer op die brug. In het donker, maar hoe koud het er ook was en hoeveel kippenvel het lied me ook geeft – toch is mijn herinnering warm. Zoals ik al zei: het is die mysterieuze sfeer en waarschijnlijk het feit dat ik aan dames van plezier in Londen moest denken bij “West End Girls”. De meisjes die staan te tippelen op West End. Tot zover ik en mijn imagination.
Ik heb ook nog lang een Mama appelsapje gehad met.
‘I wish they turned down that damn wall, between East End Boys and West End girls.’
Wat ze zingen is:
In a West end town a dead end world
pet shop boys – west end girls (1984)
The East end boys and West End girls
Ik hoorde ’that damn wall’ en dacht, vanwege mijn Berlijn-associatie, direct aan de val van de Berlijnse muur. Nee dus, want dat gebeurde in 1989. Bovendien gaat ‘West End girls’ logischerwijze over Londen, niet over Berlijn. Persoonlijk vind ik het altijd heel geestig als ik er achterkom hoe verkeerd ik lyrics heb meegezongen.
Waar het wel over gaat is klasseverschillen en prostitutie. Niemand die het beter uitlegt dan Neil Tennant zelf.
“West End Girls is a lens on to a glamorous demimonde. Primped young women and hungry young men meet in a corner of London that is starting to gentrify, although still seedy enough to expose the transactions behind the flirtation. You can almost hear their egos rattle as they use each other for sex and drugs, second-hand cool and sly oneupmanship, parsing the social codes in a suspicious, cinematic rush: “Have you got it? Do you get it? If so, how often? Which do you choose, a hard or soft option?” But a scene’s beautiful people are rarely as captivating as the wallflower at the orgy. After all, the West End girls and East End boys are doomed to a dead-end world. The real glamorous demimonde opened up by West End Girls is that of the Pet Shop Boys, perceptive night owls who make a virtue of being outsiders yet understand the allure of the charade.”
Neil Tennant on West End Girls
Het lied is, qua dialoog en snelheid, mede-gebaseerd op een gedicht van T.S. Elliot: The Waste Land. De oorspronkelijke versie werd een clubhit, vervolgens werd het opnieuw opgenomen en bereikte ‘ie nummer 1 in Engeland en Amerika.
De zin “From Lake Geneva to the Finland station” gaat dan zelfs weer over de treinroute die Vladimir Lenin aflegde toen hij meegesmokkeld werd naar Rusland door de Duitsers tijdens de Eerste Wereld Oorlog. Ja gut, we gaan nog ff een tik serieuzer.
West End girls is één van mijn favoriete nummers, en immer als het langskomt slaat mijn hart even een slag over. Het is een nummer dat me altijd even doet schokken, want zo vaak komt het niet ergens voorbij. Ik zou ‘m dolgraag nog op elpee hebben. Heb wel een plaat van Pet Shop Boys, maar niet deze. Had ‘m ook in de Top 35 van de Top2000 staan en ja, just f#cking love this song.
Zeker omdat het me zo meeneemt naar Berlijn. Min de prostitutie alsjeblieft ;).
Deze post begon ik in 2022. Daar schrok ik van! Note to self om meer te schrijven en publiceren!