Geen zin om te lezen? Je kan deze post ook beluisteren!
‘Ik voel dat het tijd is voor een kleine Chris Rea-appreciation- post ook.’ 2 dagen geleden schreef ik het bovenstaande, de post was nog niet online – en Chris Rea blijkt overleden. Dat hij al langer met allerlei gezondheidsklachten kampte, wist ik dan weer niet. Als je een dermate grote hoeveelheid pillen slikte als Rea, dan weet je dat het een op gegeven moment afgelopen is. Hier schrok ik van gisteren: einde Chris Rea.
Fool, when you think it’s over
Hij had blijkbaar alvleesklierkanker, wat een verschrikking. Weet ik dan weer meer van dan me lief is, want mijn vader werd er ook mee gediagnosticeerd in september 2014, en in november 2014 overleed hij. Bizar dat Chris Rea eraan geoperaard werd en toen nog jaren meeging. Al kreeg hij wel diabetes door de operatie. Nog steeds krijg ik een brok in mijn keel als ik dat woord zie staan. Du moment kampt een bekende ook weer met kanker, die ziekte is zo’n fucking loterij. Zo oneerlijk.
Anyhow, het ging voor Chris Rea dus allemaal niet van een leien dakje, want eerder in 2016, kreeg hij een beroerte en in 2017 zakte hij in elkaar tijdens een concert in Oxford. Madre Mía. Heb ineens ‘Do it again’ van Steely Dan in mijn hoofd (vraag me niet waarom, maar ik plak de post er even in).
Ik leerde Chris Rea, althans zijn ‘I can hear your heartbeat’ kennen op de MAVO. Wat zal ik geweest zijn? 15? Het was tijdens muziekles en dat lied heeft blijkbaar een bepaald ritme, bepaalde noten waardoor het ingezet wordt om zaken te leren. Net als ‘Horse with no name’, want dat lied herinner ik me van dezelfde muziekles. Doodsaai vond ik vooral die laatste en jaren later kwam ik er, ik gok door ‘Driving home for Christmas’ achter dat ‘I can hear your heartbeat’ ook van Chris Rea was. De tweede is altijd ‘het muziekles-nummer’ geweest.
Hier schrok ik van gisteren: einde Chris Rea
Vorig jaar kreeg ik extra waardering voor zijn repertoire doordat ik een remaster van ‘Josephine’ (een ode aan zijn dochter) hoorde.
Het origineel vond ik altijd wat te sloom, maar met deze intro eraan voorafgaande, pakte het lied me volledig. Toen een vriend van me ook zijn waardering voor ‘Josephine’ uitte is ‘ie eigenlijk in ons repertoire blijven hangen. Vervolgens hoorde ik op 14 december 2024 een bepaald nummer toen ik meer van Rea beluisterde en stond daar, tot mijn verbazing ‘Fool (if you think it’s over)’ tussen. Ik had geen idee, dus zo zie je maar weer.
Dan ben ik toch blij dat ik een heel muziek-archief heb met een vriend van me. Zo heerlijk nerdy, maar zo weet ik precies van nummers wanneer ik er iets speciaals bij dacht, of wanneer ik bepaalde elpees heb gekocht. Van Chris Rea heb ik drie elpees. Een gekocht bij Vinyladas toen ze hier in Vilanova op de markt stonden. Dat was mijn eerste elpee van Chris Rea en ik kocht ‘m vooral vanwege de lekkere cover met Duitse tekst. Ja, ganz ehrlich deed de Duitse tekst het ‘m voor me.
Online kan ik ‘m helemaal niet vinden, dus loop zo even naar mijn elpee-kast. Bovenstaande twee kreeg ik van een vriend van me en heb ik nog nooit beluisterd bedenk ik me nu.
Allerlievelingsnummer van Chris Rea blijft toch ‘Fool (if you think it’s over) en die versie van Josephine. Rea mag zich nu bij George Michael voegen. GM stierf ineens op 25 december 2016. In mijn hoofd overleed David Bowie ook met Kerst, maar die ging blijkbaar 2 weken later op 10 januari 2016. Allemaal iconen, ugh. Another one bit the dust (en daar hebben we Freddy Mercury, 24 november 1991).
Deze post wordt nu te deprimerend, Chris Rea werd 74.