En na Bitty McLean van mijn vorige post, had ik een opvolgende melodie in mijn hoofd. Heb nog even gedacht dat het misschien uit hetzelfde lied kwam, maar nee. Ja, de melodieën passen een tikkie bij elkaar, maar nee, het was niet ‘It’s keeps raining’. Het was iets anders. Laat me vertellen waarom ik een paar dagen met een stel poezen in mijn hoofd zat..
Wat ik in mijn hoofd hoorde was: ‘shine on, let your light shine on’ tutututu – een paar dagen geleden ging ik gericht op zoek en dacht ik dat het wellicht ‘If I said you had a beautiful body, would you hold it against me?’ was. Is een liedje van The Bellamy Brothers en ik was helemaal blij toen ik ‘m aanzette – had een semi-Eureka moment. Maar het was ‘m niet. Ik wist dat ik het ergens in de countryhoek, jaren ’70 moest zoeken en waar ik normaal mijn muzikaal orakel in Nederland zou raadplegen, was ‘ie een weekend op vakantie en ‘out of order’.
Zelf uitzoeken
Bovendien leek het me ook weleens leuk om zelf het liedje te vinden. Doet me even denken aan mijn vader, die ook altijd de antwoorden had, maar vond dat ik zelf eerst moest zoeken of nadenken. ‘Ja Sas, ik kan het je voor gaan kauwen, maar dan leer je niks.’ Wat vond ik dat irritant totdat ik zelf moeder werd, en het nu ook soms tegen Laia zeg.
Hoe het ook zij: ik kon het liedje dus niet vinden en het begon te frustreren. First world problems, maar ik kan het niet uitstaan als ik een paar woordjes en een melodie in mijn hoofd heb, ik de artiest of het liedje niet kan vinden.
Moet bij die staat van zijn even denken aan ‘I can’t eat, I can’t sleep anymorrre’ van – hoe heet ze ook alweer – Angie Stone, dank u.
Een paar dagen met een stel poezen in mijn hoofd..
Liep nog een aantal dagen met die paar woorden in mijn hoofd en het opzoeken met so few words bracht me ook niks. Ja, genoeg, maar alles waar ik niet naar op zoek was. Tot ik op de fiets zat naar de school van mijn dochter, hoofd in de wind, hoorde ik ineens: ‘shine on, let your light shine on – and then we sail on home- sing lalala- heyyyy’.
Een golf van muzikaal geluk stroomde door me heen, maar natuurlijk verloor ik ‘m zodra ik mijn dochter had opgehaald. Die middag was het dan zover. De zin daagde me weer en ik tikte het in – ik krijg er nog een warm hart van nu ik dit typ – je kan maar ergens een warm hart van krijgen (hoor even Demasiado corazón in mijn hoofd van Mink DeVille).
Het nummer wat ik zocht bleek ‘Be my day’ van The Cats uit 1974!! JA, ik zette ‘m op en wat een triomf, wat een geluk! Zo lekker om die zin die ik al dagen in mijn hoofd had, nu te horen. Zie je nu wel! Zo lekker dan hè, die bevestiging. Alsof dat hetgeen is wat ik nodig had om rustig te slapen die avond.
De Efteling, Monsieur Cannibale
Overigens weet ik niet of je bekend bent met het nummer, maar The Cats zijn hartstikke Nederlands. Dat wist ik, maar ik luister nooit naar deze poezen en ken ook alleen maar ‘Lea’, door de Top2000 en omdat het een favoriet lied is van een vriend van me. Hoor ik The Cats, denk ik direct denken aan artiesten als John Denver met ‘Calypso’, en ‘Mississipi’ van Pussycat. En aan BZN, dat ook, maar de melodie van ‘Be my day’ doet me ook denken aan een attractie in mijn favoriete pretpark: Monsieur Cannibale.
Ooit in de Efteling, maar vanwege politieke redenen opgeheven? Of vanwege het feit dat de inheemse figuren op de potten – de atrractie bestond uit draaiende kookpotten – nogal racistisch werden afgebeeld, maar laten we dat luik vooral dichthouden.
Hoe het ook zij: ik hoorde ‘Be my day’ en vooral dat dumdumdumdum – kan je voor mijn part ook ‘Monsieur cannibale – dumdumdumdum, Je n’veux pas mourir, dumdumdumdum – achterplakken. Heb het opgezocht en het heeft officieel niks met elkaar te maken, maar ik hoor wat ik hoor.
The Cats – Be my day (1974)
Na ‘Be my day’ een goed aantal keer op repeat te hebben gehad, ging de rest van de ‘poezen-playlist’ aan (bij een band die The Cats heet, is deze link snel gelegd), en vond ik een aantal nummers wat The Beatles-achtig aandoen, dus hè, nu ik toch bezig ben. Het zijn geen covers, maar ze zullen vast bij elkaar gekeken en geluisterd hebben. The Cats bij The Beatles dan.
Niks over bekend, maar het is wat ik hoor. Het nummer ‘Save the last dance’, uiteraard gecovered (origineel is van The Drifters, 1962), herkende ik direct uit het repertoire van Michael Bublé. Zat nog even in de Sinatra-hoek te denken, but no.
Tot slot doet me hun nummer ‘Marian’ me totaal denken aan een nummer van The Hollies uit 1973. Zodra het lied begint, hoor ik direct ‘Sometimes, all I need is the air that I breathe, and to love you.’ Dit blijkt dan weer een cover te zijn van Albert Hammond uit 1972. En zo kunnen we nog wel doorgaan.
Fun fact: nu ik over The Cats lees, kom ik er heel toevallig achter dat leadzanger Piet Veerman dus een cover heeft op ‘If I said you had a beautiful body, would you hold it against me?’ Dat is toch ook geen toeval, dat ik precies dat nummer aan het begin van deze post noem.
Enig!