Waar muziek leeft!
Touchhh meeeee.…Ik hoor ‘m random voorbijkomen op de vroege zaterdagavond en mijn hart sloeg even over. Pakte meteen mijn notitieboekje erbij en begon te schrijven. Duidelijk teken dat ik even mijn ei kwijt moet over dit nummer, dus hier gaan we. De onmiskenbare intro van ‘The sun always shines on
Op deze random zaterdagmiddag liet ik mijn playlist lopen op ’70s muziek waar opeens ‘My Forbidden Lover’ van – even kijken – Chic klinkt. Wist meteen dat ik dit kende uit de ’00s en wel van de Zweedse band Alcazar met hun nummer ‘Sexual Guarantee’. Dan weet je dat je
If I only could, I’d make a deal with God. Ja tuuuuuurlijk, Kate Bush met ‘Running up that hill’ (1985). Dood en doodeng vind ik dat nummer. Ik wil diep onder de dekens kruipen of ergens naartoe vluchten als ik dit hoor, want wat vind ik dit een naar lied.
Afgelopen zaterdag in de platenzaak hier in het centrum skipte mijn hart weer een beat, want ik vond plots het album van Johnny hates Jazz. Nog nooit gezien, dus ik was verrast. Dit is zo’n rasechte ’80s artiest die nog in mijn elpee-collectie ontbrak. Ik ken maar twee nummers van
Tja, dit soort dingen are bound to happen als je ineens om 4:09 uur naar het plafond ligt te staren. Besloot op te staan en dan zet ik altijd Radio 10 aan. Daar klonk vrijwel direct ‘Dancing in the street’ van David Bowie en Mick Jagger. Valt me meteen in
‘It’s been 7 hours and 15 days….’ De intro van Nothing compares 2 U van Sinead O’Connor overvalt me altijd. Het zet alles even stil, en ik sta meteen in mijn Rotterdam (ik kom overigens uit Schiedam) van de jaren ’90. Ik zie het centrum van de stad, donker, koud,
